Des Filles en Noir (2010)


Ο Jean-Paul Civeyrac αποτελεί μία ιδιαίτερη περίπτωση στον Γαλλικό κινηματογράφο των τελευταίων ετών. Διεθνώς είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς σκηνοθέτες της γενιάς του, αλλά ακόμα και στην Γαλλία η φήμη του περιορίζεται στους κινηματογραφόφιλους. Χωρίς να ανήκει σε κάποιο νέο κινηματογραφικό ρεύμα ή ομάδα σκηνοθετών, ακολουθεί μια περισσότερο μοναχική καριέρα. Οι δουλειές του έχουν χαρακτηριστεί από έντονη χρήση συμβολισμών, ονειρικών στοιχείων και έχουν έντονες αναφορές στο θέατρο και την ποίηση. Οι ταινίες του συμμετέχουν σε διεθνή φεστιβάλ και έχει κερδίσει το 2003 το βραβείο Jean Vigo. Το Des Filles en Noir (Young Girls in Black) είναι η πρώτη του μεγάλου μήκους δουλειά μετά από 5 χρόνια. Η ταινία επιλέχθηκε για την εβδομάδα των σκηνοθετών στις Κάννες το 2010.

Η Noémie (Elise Lhomeau) είναι 17 χρονών, ντύνεται στα μαύρα, παίζει φλάουτο και έχει κάνει μία απόπειρα αυτοκτονίας. Η μοναδική της φίλη είναι η συμμαθήτριά της, Priscilla (Léa Tissier) που επίσης ντύνεται όπως εκείνη και είναι η μόνη που μπορεί να την καταλάβει. Με αφορμή μία σχολική εργασία, τα κορίτσια διαβάζουν στην τάξη τους τα ποιήματα του Γερμανού ρομαντικού συγγραφέα Heinrich von Kleist, ο οποίος το 1811 αυτοκτόνησε μαζί με την αγαπημένη του. Ο χλευασμός και η ειρωνεία που εισπράττουν από τους συμμαθητές τους για τα ποιήματα, τις οδηγεί να δηλώσουν πως θα ακολουθήσουν το παράδειγμα του Kleist, το ίδιο βράδυ.

Στις ταινίες του ο Jean-Paul Civeyrac γενικότερα ασχολείται με πιο προκλητικά θέματα και τώρα είναι η πρώτη του φορά που γυρίζει ένα εφηβικό δράμα. Ίσως να μην είναι ο πιο κατάλληλος σκηνοθέτης για να αποδώσει την Goth αισθητική των κοριτσιών, μιας και θεματικά είναι μακριά από αυτό το στυλ. Παρόλα αυτά ο ίδιος επικεντρώνεται στο δραματικό στοιχείο, και το δίνει χωρίς τις υπερβολές που χαρακτηρίζουν αντίστοιχες ταινίες. Το σενάριο που είναι επίσης του ίδιου του Civeyrac, δίνει σημασία σε όσα ενώνουν τις ζωές των δύο ηρωίδων. Κοινός τόπος και των δύο είναι η αβεβαιότητα για το μέλλον, η απελπισία για το παρόν και η αίσθηση της συναισθηματικής απόρριψης. Μέσα σε μία άκρως κυνική κοινωνία, προσπαθούν να επιβιώσουν με γνώμονα τον ρομαντισμό του 18ου αιώνα. Τα μαύρα ρούχα μπορεί θεωρητικά να είναι μία έκφανση της Goth “μόδας” αλλά οι δυο τους δεν μένουν στο τυπικό φαίνεσθαι και νιώθουν πως ζουν σε ένα μελαγχολικά μαύρο περιβάλλον. Θέλουν να προσφέρουν και να δεχθούν αγάπη αλλά συνειδητοποιούν πως δεν έχουν κανένα για να ανταλλάξουν αυτά τα συναισθήματα. Καταλήγουν πως απλά η μία έχει την άλλη και αναπτύσσουν μία λανθάνουσα ερωτική σχέση στα όρια της ομοφυλοφιλίας. Η σχέση τους είναι εμποτισμένη με την αθωότητα του ρομαντισμού που θα θέλανε να ζουν. Άλλωστε η αυτοκτονία που οργανώνουν πλησιάζει περισσότερο αυτή ενός ερωτευμένου ζευγαριού παρά δύο απογοητευμένων εφήβων.

Στο Des Filles en Noir ο Civeyrac αλλάζει σε ένα βαθμό την σκηνοθετική του ματιά. Η προηγούμενη μεγάλου μήκους του ταινία, À Travers la Forêt, αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της τεχνικής του και είναι ένα φαντασιακό και ονειρικό ταξίδι στην ποίηση, με εμφανείς επιρροές στα όρια του homage στον Jean Cocteau. Αντίθετα τώρα, ακολουθεί σχεδόν αυστηρά τους κανόνες του ρεαλισμού και του δράματος δωματίου. Αν και τα εφηβικά δράματα συνήθως έχουν μια συγκεκριμένη δομή, ο Civeyrac προσφέρει μια πιο δημιουργική αισθητική στο κουρασμένο αυτό είδος. Αφενός η πιο καλλιτεχνική διάθεση, με τη χρήση του Kleist, του φλάουτο και του Brahms θυμίζει περισσότερο Γαλλικό δράμα. Αφετέρου κρίνοντας το περιεχόμενο της, θα μπορούσε να είναι μια λιγότερο σκληρή εκδοχή μιας ταινίας του Gus Van Sant. Παρά την προσαρμογή της σκηνοθεσίας, προφανώς δεν λείπουν τα χαρακτηριστικά οριζόντια μονοπλάνα του Civeyrac και οι ονειρικές σκηνές μέσα στην πραγματικότητα.

Σίγουρα το Des Filles en Noir, είναι μια διαφορετική πρόταση από τον Civeyrac. Δεν ξεπερνά τις προηγούμενες δουλειές του αλλά ανανεώνει την θεματολογία του. Επίσης παραμένει πιστό στη δήλωση του σκηνοθέτη: “Συχνά νιώθω πως οι ταινίες μου είναι πιο κοντά σε ονειρικές καταστάσεις παρά όνειρα. Φαίνονται ξεκάθαρες αλλά δημιουργούν ένα ομιχλώδες πέπλο το οποίο ελπίζω να τυλίξει τον θεατή”.

6/10

English Version

Advertisements

Free Comments!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s